Omgekomen vluchtelingen onder grote belangstelling herdacht
4 november 2024
In de Mozes en Aäronkerk klonken afgelopen zondag talloze namen en verhalen van vluchtelingen die dit jaar zijn omgekomen bij tragedies op hun weg naar Europa. Zij werden herdacht tijdens de oecumenische herdenking “Sterven aan de hoop”, georganiseerd door de Gemeenschap van Sant’Egidio in samenwerking met de Catholic Worker, Raad van Kerken en protestantse Diaconie. Schrijver Abdelkader Benali hield de overdenking. De viering werd omlijst met gezang door het koor van de Afrikaanse All Saints parochie.
Na een lezing uit het boek Deuteronomium over gastvrijheid aan vreemdelingen, wees Abdelkader Benali met een verwijzing naar een koranvers op de zegening van God voor wie een toevluchtsoord zoekt wanneer je vervolgd, bedreigd of opgejaagd wordt. Hij voegde eraan toen: “Hoeveel we dezer dagen ook spreken over vrijheid van meningsuiting of vrijheid van beweging, de waardigheid van een mens is gelegen in de vrijheid om te mogen zijn waar je bent en waar je gaat. Die vrijheid ademen we allemaal in. We snakken naar adem. En vandaag ademen we uit. (…) Dat er mensen omkomen geeft me een gevoel van verstikking. Ik identificeer me met de vluchtelingen omdat ik het onrechtvaardig vind dat mensen op zoek naar vrijheid van zijn, tot zulke wanhoopspogingen worden gedwongen. Hoelang nog willen we ons voor de Ander afsluiten? Hoelang nog voordat we tot inkeer komen dat dit niet de weg is? Hoelang nog voordat we gaan inzien dat deze wereld een gedeelde wereld zal zijn?”
Daarna spraken de voorgangers van verschillende katholieke, orthodoxe en protestantse kerken een voorbede uit voor de vele vluchtelingen die hun leven verliezen aan de hoop op een beter leven. Aansluitend trokken de aanwezigen naar de Amstel om bloemen in het water te leggen.
Voorafgaand aan de herdenking hield schrijfster Rosita Steenbeek een lezing waarin ze verhalen vertelde van de vele vluchtelingen die zij heeft leren kennen op Lampedusa, Sicilië en in Libanon, van wie een aantal via de humanitaire corridors van Sant’Egidio een veilige plek vond in Italië. In een tijd waarin in het publieke discours en beleid in Nederland vluchtelingen meer en meer ontmenselijken, is het des te belangrijker om de verhalen van concrete mensen te blijven vertellen. Het gaat immers om broers en zussen in vaak moeilijke omstandigheden, zo betoogde ze. Na afloop ontstond een levendig gesprek tussen de aanwezigen en de schrijfster.
