Ontroerend gebed om vrede voor Gaza

8 oktober 2025

Op 7 oktober bracht het gebed om vrede voor Gaza velen bijeen in de Mozes en Aäronkerk. De oorlog eist nog dagelijks onschuldige levens en het lijden is immens. Er werd gebeden voor alle slachtoffers van de oorlog en het terrorisme, voor een onmiddellijk staakt het vuren, de vrijlating van gijzelaars, en een toekomst van vrede voor Gaza, Israel en heel het Midden Oosten.

Voorganger was mgr. Jan Hendriks, bisschop van Haarlem-Amsterdam. Het gebed werd georganiseerd door de Gemeenschap van Sant’Egidio in samenwerking met de Focolarebeweging, Communione e Liberazione, Cursillo en Koemi.

Aan het begin van de plechtigheid werd een brief voorgelezen van kardinaal Pierbattista Pizzaballa, Latijns patriarch van Jeruzalem. Hij spreekt over de hoopvolle eerste stappen op weg naar vrede van de laatste dagen. Maar ook over het gebrek aan duidelijkheid over toekomstperspectieven, dat bijdraagt aan het gevoel van desoriëntatie en wantrouwen . Juist daar is de Kerk geroepen om woorden van vrede en barmhartigheid te blijven spreken en de moed te hebben een verhaal te bieden dat horizonten opent.

In zijn toespraak sprak mgr. Hendriks over de kracht van gebed als antwoord op geweld, en verwees naar de woorden van paus Leo XIV: “Er is geen toe­komst op basis van geweld, ge­dwon­gen balling­schap of wraak. De mensen hebben vrede nodig; wie hen echt liefheeft, werkt voor vrede.” De bisschop citeerde ook Andrea Riccardi: “Muren en vijand­schap zijn de pre­mis­sen van de oorlog. Er zijn zoveel muren en te veel oorlogen. Jezus Christus heeft muren en vijand­schap diep van binnen neer­ge­haald. Daarom is Hij onze vrede, een anker van vrede voor de wanhopigen, de kracht voor hen die vrede zoeken, de belofte van een vreedzame toe­komst.”

Vertegenwoordigers van de organiserende kerkelijke bewegingen spraken gebeden uit om veilige toegang tot hulp en zorg voor allen, voor de bevrijding van gijzelaars en gevangenen, om een einde aan gewelddadige ideologieën en voor een vreedzaam samenleven voor alle mensen.

Aan het einde van de viering werden aan het licht van de paaskaars kaarsen ontstoken. Het licht ging van hand tot hand door de kerk als zichtbaar teken van verbondenheid en hoop. In dat gebaar werd zichtbaar wat ieder in het hart meedroeg: het verlangen naar vrede, voor Gaza, voor Israël en voor de hele wereld.